کلیه فعالیت های مرتبط با گروه زیست شناسی

,

آتش سرخ

عنوان تحقیق:

آتش سرخ

کوه آتشفشان چیست؟:

آتشفشان ها کوه هایی هستند که دهانه ای دارند. دهانه ی این کوه ها حدود ۱۷۰۰ متر ارتفاع دارد. از این دهانه، آتش همراه با سنگ های آذرین فوران می کنند.

این کوه ها ماده ای در زیر خاک دارند که وقتی کوه آتش فشان شروع به فوران می کند همراه با آتش و سنگ های آذرین به بیرون پرتاب می شوند.

هر آتشفشان سه قسمت اصلی دارد:

دهانه که نوک آتشفشان است.

اتاقک مواد مذاب و داغ آتش فشان که محلیست برای جمع شدن مواد مذاب قبل از فوران

گونه های آتش فشان ها:

آتشفشان های نقطه ای که مواد گداخته از یک محل بیرون می آید( آتش فشان نوع مرکزی)

آتش فشان های شکافی یا خطی که فوران آن در امتداد یک شکاف صورت می گیرد.

گونه های آتشفشان ها:

نوع ماگمای درون زمین می تواند آتشفشان های متفاوت ایجاد کند. اگر ماگما کاملا رقیق باشد، گاز درون آن به آسانی رها می شود و در نتیجه انفجاری صورت نمی گیرد. به این ترتیب، ماگما فقط از کوه بیرون می آید و در کناره ها جریان می یابد؛ مثل آتش فشان هایی در هاوایی و کوه” اتنا”  . اگر ماگما غلیظ و چسبناک باشد، گاز درونش به آسانی رها نمی شود، در نتیجه انفجار صورت می گیرد.

اهمیت علم آتش فشان شناسی:

از نظر اقتصادی:

استفاده از انرژی گرمایی و انرژی گازهای فومرولی در گردش توربین و به دست آوردن مواد شیمیایی با ارزش که امروزه در ایتالیا، زلاندنو، ژاپن و ایسلند اهمیت پیدا کرده است و در کشور ما نیز اخیرا برای استفاده از نیروی حرارتی زمین( انرژی ژئوترمال) حفاری هایی انجام شده است.

رابطه ی آتش فشان شناسی با سایر علوم زمینی:

ژئوفیزیک: برای اثبات آگاهی از کانون درونی آتش فشان ها و پیشگویی شکل و محل و موقعیت آن.

ژئوشیمی: تعیین دقیق عناصر که به صورت مواد جامد، مایع و گاز از آتش فشان خارج می شوند.

ترمودینامیک: برای فهم و ارزیابی نیروی حرارتی آتش فشان و انرژی حاصله از آن و رابطه ی تشکیل مواد گداخته با حرارت و فشار و همچنین انجماد آن.

سنگ شناسی: جهت اطلاع از اختصاصات گدازه و شناسایی دقیق سنگ های آتش فشانی.

رسوب شناسی: پراکندگی و نحوه ی انتشار مواد جامد آتش فشانی در دریاها و خشکی ها که به صورت خاکستر، توف، برش و… ته نشین می شوند.

محققان:

هدی فردمنوچهری، هلیا بانکی، دینا صمیمی

, ,

مریخ فراموش شده

عنوان تحقیق:

مریخ فراموش شده

توضیحات:

مریخ یا بهرام چهارمین سیاره در سامانه ی خورشیدی است. مریخ در مداری طولانی تر و با سرعتی کم تر از زمین به دور خورشید می چرخد. نوری که از خورشید به مریخ می رسد نصف نوری است که زمین دریافت می کند، اما روز مریخی چهل دقیقه طولانی تر از روز زمینی است. امکان رشد گیاهان در شرایط گلخانه ای در مریخ وجود دارد. در سیاره ی مریخ فصل های سال وجود دارد، اما هر سال بهرامی دو برابر سال زمینی به درازا می کشد. جو بهرام سرخ فام است و در آسمان شب از زمین نیز سرخی آن دیده می شود.

خاک مریخ:

خاک مریخ دارای مواد منیزیوم، سدیم، پتاسیم و کلر که همه ی آن ها برای زیست موجودات ضروری است، می باشد. پژوهشگران به این نتیجه رسیدند که خاک بهرام برای رشد گیاهانی چون مارچوبه مناسب است.

جو بهرام:

در جو بهرام، ۹۵ درصد کربن دی اکسید، ۳ درصد نیتروژن، ۱٫۶ درصد آرگون و فقط مقدار ناچیز اکسیژن و آب وجود دارد.

اسکان بشر:

وجود آب در این سیاره باعث شده تا بتوان آن را قابل زیست ترین مکان خارج از کره ی زمین در منظومه ی شمسی دانست. مریخ با جو رقیقی که دارد، امکان بیش تری برای میزبانی از انسان و دیگر گونه های زیستی را فراهم می کند اما چون پرهزینه است و مخاطراتی چون فرود در مناطق با جاذبه ی سنگین، معروف به چاه های گرانشی را هم در خود دارند.

چرا دانشمندان با توجه به مشکلات موجود به فکر زندگی بر روی مریخ افتاده اند:

از مهم ترین دلایلی که برای حیات در این سیاره وجود دارد، اتمسفر موجود در آن است و همچنین وجود اکسیژن در این سیاره، در واقع شرایطی نزدیک به زمین را دارد، اما نکته ی دیگری که بسیار مهم است وجود لایه های یخ در زیر سطح این سیاره است همان طور که در شکل دیده می شود، پس می توان از مریخ، آب که مایه ی حیات است را استخراج کرد. در آن جا نیروی  جاذبه وجود دارد. البته پیش بینی شده است که ۶۰ سال طول می کشد تا دقیقا متوجه شویم که چه قسمت هایی از مریخ برای زندگی مناسب است. پس باید یک نسل انسان محقق در آن جا زندگی کنند تا ببینند که شرایط در آن جا چگونه است. این یک تجربه ی تازه برای همه ی ما انسان ها خواهد بود و باید ببینیم که چه اتفاقی می افتد. این که روزی همه بتوانند در کنار هم برای ساختن یک سیاره ی جدید برای سکونت کار کنند بهترین خبری است که می توانیم بشنویم. امیدوارم ما ایرانی ها از نخستین کسانی باشیم که به سفر مریخ می رویم.

نام محققان:

نیلوفر محمد زاده، هلیا نیک زینت